VAH HALİMİZE

Gün geçmiyor ki bu topraklarda insan ölmesin…

Elbette kuzeyin en büyük seri katili Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti denen yapıdır…

-İşçi ölümleri…

-Trafik cinayetleri…

-Koruma talebinde bulunan kadınların korunamaması…

-Kontrolsüz nüfus akışı…

-Ülkeye girişlerdeki rahatlık…

-Polisin etkisizliği…

Ve elbette absürd vatandaşlık verilmesi!..

Devlet resmen kendi eliyle insanlarını öldürüyor veya öldürülmelerine göz yumuyor…

Dün kiracı, ev sahibini öldürdü!..

Aralarında bir tartışma çıkıyor, kiracı elindeki bıçağı ev sahibinin göğsüne saplıyor…

Acıya bakar mısınız?

Yok yere bir insanın canına kıyılıyor…

Ülkenin geldiği durum bu!..

Güvenlik mi?

İşte bizlerin esas sorgulaması gereken de budur…

Adanın kuzeyinde ne kadar güvendeyiz?

Samimi olmak gerekirse, sokakta yürümeye, yürürken yanımızdan geçene bakmaya, üzerimize çarpana dönüp “Dikkatli ol” demeye korkar olduk…

Hani sokağı geçtim artık evlerimizin içerisinde dahi rahat ve güvende değiliz!..

Özellikle de apartmanda kalan insanlarımız için bu geçerli…

Çünkü kim olduğunu ve nereden geldiğini bilmediğimiz kişilerle birlikte yaşamak zorunda bırakılıyoruz…

-Apartman kültürünü bilmeyen…

-Davranışları ile aile huzurunu bozan…

-Çıkarttıkları gürültü ile apartmanı inleten…

-2 kişi olarak kiralanan dairede verilen partiler ve yığınla evin içine tıkışan bir sürü yabancı insan…

-Apartmanın merdivenlerinde kullandığı yasaklı maddelerden dolayı baygın bulunan kişiler…

Tüm bunlar ve dahasını yaşıyoruz…

Bu konuda ne güvenlik güçlerinin, ne de sivil yönetimin en ufak bir tedbiri yok!..

Hatta konuyu biraz ileriye götürdüğünüz takdirde sizi “Irkçı” dahi ilan edebiliyorlar…

Zaten bizi bitiren de budur!..

-Demokrasicilik oyunu…

-“Yetmez ama evet” tavırları…

Ve hümanizm adı altında kendi toplumumuzu yerin dibine sokma halleri…

Neredeyse bu toplumun kültürünü savunan “İlerici” sayısı yarı yarıya azalmış durumdadır…

Bunun da nedeni kuzeydeki menfaat zincirinden yararlanma isteği ve arzusudur…

Tabii bunları ifade etmekten korkanlar da var…

Sonuç olarak ölüyoruz…

Ve ölürken dahi isyan edemiyoruz!..

Neden?

Çünkü ırkçı oluyoruz!..

Konu ölenin veya öldürenin ırkı değildir…

Konu adanın kuzeyinin güvensiz ve denetimsiz bir yer olmasıdır…